Select Page

Samenvatting Status Ronald

by | Jun 3, 2020

Ik kom regelmatig mensen tegen die, nog, niet weten wat er met mij gebeurd is of benieuwd zijn naar ‘de laatste status’. Eerste vragen op zo’n moment zijn bijna altijd ‘ben je al weer aan het werk’ en/of ‘kun je al weer sporten?’ wat beiden niet het geval is. Omdat het niet goed voor mijn herstel is dit iedere keer te moeten herhalen verwijs ik iedereen naar deze pagina.

Hoewel ik, in het begin, voelde dat het goed was ‘erover te praten’, merk ik inmiddels het tegenovergestelde doordat ik iedere keer hetzelfde, negatieve, verhaal moet vertellen.

Deze pagina is ‘openbaar’, de eerder gepubliceerde ‘updates’ (waarmee ik na het ongeluk ben gestart om iedereen op de hoogte te houden) staan op een andere pagina. Deze is beschermd met een wachtwoord welke, incl. de link, eerder verstuurd is en nog steeds beschikbaar is.

Deze, afgeschermde, pagina is de basis voor het boek dat ik aan het schrijven ben maar daarover onderaan deze pagina meer………………………………..

Maandag 11 maart 2019

Op deze avond ben ik, terwijl ik op mijn racefiets naar huis reed vanuit mijn werk, aangereden door een snorfiets.
De veroorzaker van deze frontale botsing is bij dit ongeluk overleden.
Ik heb hier een (op 3 plaatsen) gebroken nek , barst in mijn schedel, gebroken oogkas, 3 gebroken ribben, gebroken duim en meerdere beenwonden aan over gehouden. 

Achteraf is duidelijk geworden dat ik op het moment van het ongeluk 30 km. per uur fietste.
De snorfiets (die ‘volgens de constructie-specificaties’ max. 25 KM PU zou mogen ) was opgevoerd en kon 53 km. per uur. 

Ik kan mij niets herinneren van het ongeluk zelf waarbij de onzekerheid v.w.b. de omstandigheden tot augustus dat zelfde jaar 2019 geduurd heeft.
Op dat moment is het dossier (63 pagina’s) gedeeld met mijn advocaat. 

Onderdeel van dit dossier is een uitgebreid technisch onderzoek van de Politie  (Afdeling Verkeers Ongevallen Analyse) waaruit blijkt dat de snorfiets volledig aan de verkeerde kant van het fietspad reed terwijl ik ‘helemaal rechts fietste’.
Hierdoor heb ik deze niet kunnen ontwijken.

De, eventuele, rol van de ‘2e scooter’, wordt niet duidelijk uit dit dossier omdat daar verder geen onderzoek naar is gedaan. Wel wordt er, in hetzelfde technische onderzoek, vermeld over de veroorzaker van het ongeluk:
‘mogelijk haalde hij een, in dezelfde richting rijdende, bestuurder van een brom/snorfiets in’.
Dat zou voor mij verklaren dat de veroorzaker van het ongeluk op het laatste moment op mijn helft terecht gekomen is.

De bestuurder van de 2e scooter is sowieso de eerste die op de plek van het ongeval aanwezig was maar hij is doorgereden. Uiteindelijk zijn de ‘2 meiden’ (gewaarschuwd door de hierboven genoemde bestuurder van de 2e scooter) de eerste geweest die actie hebben genomen maar dit heeft al met al 25 minuten geduurd waarin ik bewusteloos ben geweest.

Ik ga hier verder niet in op enkele persoonlijke zaken vanuit de betrokkene(n) maar ik begrijp inmiddels vanuit het dossier (schouwverslag) wel waarom de veroorzaker van dit verschrikkelijke ongeluk mij niet heeft gezien terwijl ik voor en achter (2 lampjes) zeer goede verlichting had. (zie eerdere berichten hieronder waaruit blijkt dat ik niet kan/kon begrijpen dat hij mij niet gezien heeft).

Als je zo direct bij een dodelijk ongeval betrokken bent, je zelf niets meer kunt herinneren en er maar op moet vertrouwen dat jij correct gehandeld hebt is de uiteindelijke bevestiging dat jij zelf niets hebt kunnen doen om het ongeluk te voorkomen, ondanks de nog steeds ellendige omstandigheden, een ‘opluchting’.

Onderstaande alinea heb ik gekopieerd uit een eerdere update (op de ‘afgesloten pagina’)om een indruk te geven van de, letterlijke, impact.
Ik ben zelf vooral geschrokken van de getuigenverklaringen die opgenomen zijn in het dossier:

Natuurlijk zijn deze teksten ‘confronterend’ maar zij verklaren wel mijn huidige toestand en het feit waarom mijn herstel lang(er) duurt.

 

Deze, eerste, tekst van een vrouwelijke getuige die langsreed:

Op maandag avond 11 maart 2019 om 21:07 reed ik bij restaurant Babylon in Heerhugowaard.

Op dat moment stond ik voor het stoplicht om de N242 richting Alkmaar op te rijden.
Ik heb op het moment dat ik voor het stoplicht stond geen scooter over de dijk zien rijden.
Ik ben de N242 opgedraaid en vervolgde mijn weg.

Ter hoogte van de Molen langs de N242 zag ik een scooter over het fietspad rijden.

Dit fietspad was rechts van mij, op de dijk.

Ik reed ongeveer 80 km/h over de N242, de scooter welke op het fietspad reed, leek mij niet extreem hard te rijden.

Dit zal ongeveer 50 km/h uur zijn geweest maar dit weet ik niet zeker.

Voor mijn idee droeg de bestuurder van de scooter een helm.

Noot: het is niet duidelijk over welke scooter deze getuige spreekt, de veroorzaker van het ongeluk droeg geen helm.

Op het moment dat ik zo goed als naast de scooter reed, zag ik dat deze om wat voor reden dan ook, viel.

Ik zag de lichten van de scooter een vreemde beweging maken.
Ik zag dat het achterlicht van de scooter richting de N242 scheen.

Het viel mij namelijk op dat ik het achterlicht van de scooter mijn kant op zag schijnen en de koplamp niet.

Ook hoorde ik een harde klap.

Ik had muziek aan in de auto, op normaal volume en mijn ramen gesloten maar toch hoorde ik de klap heel hard, het klonk heel ernstig.

Ik schrok hiervan.

En deze, 2e tekst, van de personen die bij het ongeluk aan kwamen rijden:

Ik zag dat er een man uit de berm aan de waterzijde kwam.

Ik zag de man (verder te noemen in dit proces verbaal fietser) wankelde en onstabiel was.
Ik heb toen direct 112 gebeld.

Ik zag dat de fietser omviel.

En deze, 3e, tekst van een andere getuige:

Dat Buld omviel en weer opstond

Verklaring agent (4e tekst):

Ik zag vier meter verderop het fietspad, richting Heerhugowaard, een man in fietskleding in het gras zitten.

Ik, verbalisant, hoorde de man iets zeggen en ik zag hem even heen en weer lopen.

Die laatste stukjes omdat ik nog steeds niet weet hoe lang ik daar gezeten/rond gelopen heb.
(tijd tussen het ongeluk zelf en het arriveren van de hulpdiensten)
Daarnaast weet ik ook niet hoe vaak/hoe lang ik buiten bewustzijn ben geweest.
Ik had gehoopt daar, vanuit het Proces Verbaal, meer duidelijkheid over te krijgen maar dat is niet het geval.

Noot
: de laatste tekst is gekopieerd uit een eerdere update.

Zoals eerder opgenomen op de ‘afgeschermde pagina’ is dit inmiddels wel bekend en hierboven opgenomen in de tekst.

(op basis van de informatie vanuit mijn fietscomputer die, 8 maanden na het ongeluk, alsnog is opgestuurd door de politie)

In het technische deel van het dossier staan verder o.a. confronterende feiten v.w.b. de impact zelf zoals de plek van mijn fiets die met het stuur in de andere richting, 3.60 meter (van mijn positie uit gezien) aan de linker kant van het fietspad in het gras lag terwijl ik dus helemaal rechts reed op een fietspad van 2.70 breed.

Het voorwiel van mijn racefiets ligt nog wel op de plek waar het ongeluk gebeurd is wat (gerekend over het fietspad) weer 8 meter verwijderd is van de plek waar mijn fiets is gevonden. Besef dat dit een puzzel lijkt waarbij ik de CSI achtige foto niet zal delen maar mijn fiets lag dus, gezien vanaf de plek waar het ongeluk gebeurd is, 6 meter 30 naar de zijkant en 8 meter terug in de richting waar ik vandaan kwam.

 

‘Hoe gaat het nu ?’

Inmiddels gaat het een stuk beter waarbij mijn hoofd helaas ‘achter blijft’.

Dit uit zich, nog steeds, in hoofdpijn, duizeligheid, gebrek aan focus en vermoeidheid.

De hoofdpijn is er als ik wakker wordt, neemt toe als ik ‘prikkels ervaar’ zoals licht, geluid maar ook warmte en kou, en is verder de hele dag ‘aanwezig’.

Als ik rust neem (b.v. tijdens ‘de oefeningen’ of na mijn standaard ‘rust moment’ tussen de middag) merk ik gelukkig wel dat de hoofdpijn direct afneemt. Verder zit er geen ‘logica in; kan zo maar dat ik rustig aan het wandelen ben met de honden en daarna (v.w.b. toegenomen hoofdpijn) moet ‘bijkomen’ als ik weer thuis ben. Mijn nek doet ook nog steeds pijn en heeft ook weer invloed op mijn hoofd(pijn).

Als ik voel dat de hoofdpijn ‘toeneemt’ doe ik ‘even rustig aan’ wat meerdere keren per dag voorkomt.

De diagnose luidt NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) / PCS (Postcommotioneel Syndroom) waarbij ik op dit moment, ondersteund door verschillende specialisten, nog steeds bezig ben daar zo goed als mogelijk mee om te gaan en zo veel als mogelijk te herstellen.

Koffie!!??

Opvallend genoeg 🙂 maar vooral natuurlijk zeer positief! krijg ik regelmatig uitnodigingen af te spreken aan een kop koffie.

Neem dit vooral niet persoonlijk! maar dit kost mij (nog?) te veel energie.

Het eerste half uur merken mensen niet zo veel aan mij (daar ga ik i.i.g. zelf vanuit 😉  ) maar een op het oog simpele ‘koffie-afspraak’ kost mij, omdat het altijd langer duurt,  gewoonweg te veel energie.

Hierdoor moet ik echt, hoe triest dit ook klinkt, 2 dagen bijkomen wat mij dit niet waard is naar ons gezin toe.

Auto? Bakfiets! 🙂

Naast ‘niet meer werken’, ‘niet meer sporten’ en ‘veel minder sociale contacten’ (wat op dit moment natuurlijk voor iedereen geldt) rijd ik ook alleen nog maar, auto, ‘in het dorp’.

Ook in dit geval vooral weer kijken naar ‘wat wel kan’ en dat is in ieder geval, heel, rustig fietsen.
Daarom aan het kijken naar een, elektrische, bakfiets zodat ik niet afhankelijk ben van anderen en mijn bereik (strand / bos) groter wordt.

De bakfiets zodat de honden ook meekunnen! 🙂

Update: er reageren af en toe ook (hele! 🙂  ) oude bekenden die nog niet weten dat wij inmiddels 2 honden hebben vandaar, onderaan de pagina, een foto. (sluiten we deze pagina ook nog eens vrolijk af!)


Behandeling VS

Door de Covid-maatregelen is deze behandeling (meer informatie via deze link: Cognitive FX) uitgesteld naar Juli 2021.

Beelden

Ook in dit geval, al zijn sommigen ‘confronterend’, zeggen beelden meer dan woorden.

Hier de link naar de pagina met daarop enkele foto’s en een video.

Mijn 2e (3e 🙂 ) boek.

Ik was, na Prioritijd!, al bezig met een 2e boek (onderwerp: ‘gezond leven en oud(er) worden’) maar ga daarnaast ‘mijn ervaringen vanuit het ongeluk’ verwerken in een apart (en dus 3e) boek.

Inmiddels heb ik een ‘werktitel’ maar deze houd ik nog even voor mijzelf.

Deze link verwijst naar de,  eerder verstuurde, afgeschermde pagina (daar opgenomen ‘updates’ zijn de basis voor dit 3e boek) welke beveiligd is met een wachtwoord dat ik eerder gedeeld heb.