Natuurlijk zijn er veel “illustere bergen” welke ik nog “ga fietsen”.
Deze stond heel hoog in dit lijstje!

Ik ga hier niet proberen te beschrijven hoe mooi en bijzonder de Ventoux is.
Dat is door anderen eerder, maar vooral beter :-), gedaan; zie links onderaan de pagina.
In dit verslag beschrijf ik mijn, of beter onze, ervaringen.

de eerste keer”

dat ik Mt. Ventoux “bewust” zag was vanaf een zonovergoten terras in Bonnieux.

Ooit met Eveline een leuke “feel good” movie gezien met Russel Crow
in een hoofdrol ( a Good Year).

Boodschap sluit ook nog eens aan op “ons gedachtegoed
maar sowieso een leuke film om “samen te kijken”:-)

De omgeving zelf is prachtig! en de geur van lavendel zalig!

Het huis zelf (weet niet of de bewoners blij met mij zijn;
schijnt dat ze vaker last hebben van “stomme toeristen”)

staat direct uit het dorp rechts langs de weg (richting Mt. Ventoux).

 

Daarna heb ik de Ventoux uiteindelijk 6 x ‘beklommen’:

de eerste (en tweede 🙂  ) keer omhoog

Vrijdag 25 juli heb ik de Ventoux vanuit Malaucène voor het eerste “beklommen”.
Daarna naar beneden richting Bédoin voor een kop koffie
(en een Colaatje) en daarna nogmaals omhoog.

Reden hiertoe was tweeledig:

– Jelle en Steijn hadden aangegeven dat ze de beklimming vanuit Bédoin (“want dat is de zwaarste”:-) )
wilde doen. Deze rit om te kijken of dit mogelijk was.

– Daarnaast wilde ik kijken of het realistisch was “de Cinglet” te fietsen en was dit
( de 2 “zwaarste” beklimmingen van de 3) daartoe ook een goede test.

De derde keer omhoog.

was dus samen met Steijn en Jelle; dinsdag 29 juli (einde van de middag).

In de weken ervoor hadden we de tour bezocht en wat stukjes van de 11e etappe tussen
Besançon en Oyonnax gefietst “ter voorbereiding”.

Op de heenweg naar Bédoin zijn we, met de auto :-),  omhoog gereden vanuit Malaucène zodat ze wisten wat ze te wachten stond.

Daarnaast om Eveline en Hidde “de top” te laten zien en op de weg naar beneden enkele afspraken te maken;
langzaamste voorop, bij elkaar blijven, verplichte tussenstops (bos en Chalet Reynard) maar
vooral rustig aan en genieten van de omgeving!

Steijn wilde hem graag onder de 2 uur rijden maar door een val (ketting eraf bij het klimmen)
en daardoor kapotte knie (met als gevolg vliegen die dan heerlijk in het bos op de wond gaan zitten 🙂
was dit net niet gelukt. (goede reden om nogmaals die kant op te gaan)

Uiteindelijk allebei de top gehaald wat erg goed was voor het “trotse vadergevoel”!

Minstens zo trots ben ik op Eveline en Hidde die samen
(Eveline lopend en Hidde op zijn Mountainbike) de eerste 8 KM
geklommen hebben.

De 4e, 5e en 6e keer omhoog

was dus de “Cinglet” op vrijdag 1 augustus;
in de ochtend 06:45 begonnen vanuit Bédoin, meteen naar beneden richting Malaucène,
stempeltje halen en na een bak koffie aan de voet (Le Grose Au) weer klimmen.

Daarna meteen door naar Sault en daar gelunched.

De eerste dag (vanuit Bonnieux) hebben we hier dus met de auto gereden
(en natuurlijk gestopt in de prachtige Lavendel velden)
maar wat is het hier prachtig om te fietsen!

 Waarom?

Ik had andere fietsers wel eens horen praten over de Cinglet
en kwam het tegen toen ik op internet

informatie zocht over de Ventoux.

Ik schrijf vaker dat je dingen moet doen waar je trots op bent maar
vooral dagelijks bezig moet zijn met je passie.

In mijn geval is dit daar een mooi voorbeeld van; iets doen en daar ook nog een keer
(naast de fantastische ervaring) “een beloning” voor krijgen die je
naast alle andere (waardeloze 🙂 ) medailles en speldjes kunt hangen.

Tijdens de 2e beklimming kwam ik 2 mannen tegen die aan hun laatste beklimming bezig waren
en bevestigden dat je zonder inschrijving kunt deelnemen als je de stempels maar
verzamelt incl. tijden van doorkomst. (beetje ‘het “Elfsteden gevoel” 🙂

Ik had onderstaande keurig van te voren gemaakt op een A-4tje van de campingreceptie
en daar de tijden op vermeld en stempels op  laten plaatsen.

Stempelkaart

Na de vakantie heb ik deze ingescannend en opgestuurd waarna ik keurig het
”officiële papierwerk” ontvangen heb, dit weer heb ingevuld en daarna weer retour ontvangen:

Stempelkaart ingevuld

controlekaart Cinglet voorkant

 controlekaart Cinglet

Grappig dat het zo werkt;
heel vriendelijk email contact met de “voorzitter :-)”
van deze “club van gekken” 
(officiële vertaling).

Hoogepunt is onderstaand fietsplaatje, met een uniek nummer
welke jou identificeert als “officiële gek” :-).

image image

De mooiste keer omhoog

Was niet toen ik voor het eerst “op de fiets” boven was gekomen en
toch stiekem wel onder de indruk

was van de klim en het uitzicht (en natuurlijk trots).

Ook niet de tweede keer, toen ik voor het eerst vanuit Bédoin de Ventoux beklommen heb.

De Cinglet zelf was natuurlijk een mooie prestatie
(met een PR op de (3e) beklimming vanuit Bédoin terwijl ik

mij toch echt had voorgenomen rustig te beginnen 🙂 )

Nee, de mooiste beklimming was natuurlijk die samen met Jelle en Steijn!

LINKS:

– meer info over de route hier:

http://www.klimtijd.nl/fietsroute/cingle-du-mont-ventoux

– meer info over de berg zelf hier:

http://www.dekaleberg.nl/

– de officiële website van de “Club Des Cingles du Mont-Ventoux”

(inschrijven / informatie / prachtige infographics
“hoeveel mensen / nationaliteiten / steden /  kilometers enz.”

– mooie beschrijving Mt. Ventoux:

Ventoux – Bert Wagendorp

De Renner – Tim Krabbe

“het bos; de hel!”

– de film “a good year”

http://www.luberonexperience.com/a-good-year/

en natuurlijk alle ritten op Strava:

Vrijdag 1 augustus: Cinglet de Mt. Ventoux

Vrijdag 25 juli: Ventoux vanuit Maulaucene en Bedoin

 

Dinsdag 28 juli: vanuit Bedoin met Jelle en Steijn.